بسیاری از خوانندگان به این مطلب واکنش نشان دادند، چون در آن گفته شده بود شما نباید با تلفن صحبت کنید، وقتی در حال مراقبت از فرزندتان هستید. بعنوان یک مادر مراقبتگر باید اعلام کنم من در حین مراقبت از فرزندم تا بحال هیچ وقت کاری را انجام نداده ام، مگر اینکه گاها تلفنم را چک کرده باشم.

اما فردریکسن به یک نکته خوب اشارت کرد، ” اگر شما به طور منظم توانایی های ارتباطی چهره به چهره خود را تمرین نکنید، در نهایت خود با کمبود مهارت های اولیه زیستی خواهید یافت. برای این کار یک منطق “از آن استفاده کن یا آن را از دست بده” وجود دارد، مثل منطقی که برای یک عضله وجود دارد.

“پس دفعه بعدی که یک دوست، یا یک کودک را میبینید، بجای اینکه زمان زیادی از روز خود را جلوی تلویزیون بگذرانید، او را به جهان و مواجهات اجتماعی واقعی دعوت کنید. با این کار نه تنها سلامت و مهارت های احساسی وی را تقویت میکنید، بلکه برای خودتان نیز به همان اندازه تقویت می شود. دوستان اجازه نمیدهند تا دوستانشان ظرفیت انسانیتشان را از دست بدهند.” باربارا فردریکسن

عشق چطور منتج به سلامتی می شود؟

فردریکسن مطالعات زیادی بر روی روابط بین تشدید نظر مثبت و فعالیت های حیاتی بدن ، و کیفیت اتصال بین مغز و قلب انجام داد.
با تغییر فعالیت های حیاتی، یک تفاوت مشخصی در ضربان قلب ایجاد می شود. وقتی به داخل نفس میکشید قلب ضربانش اهسته تر و هنگام باز دم ضربانش سریعتر می شود. هر چه این فعالیت های حیاتی بیشتر باشند، ضربان بالاتر خواهد رفت. آنهایی که فعالیت های حیاتی بالاتری دارند، تمایل دارند به:
-توجه بهتر و نظم احساسی
-مهارت های اجتماعی بهتر
-نظم قلبی بهتر
-عملکرد مقاومتی بهتر بدن
-لحظه های دقیق تری از تشدید نظرات مثبت

تشدید نظرات مثبت: تقسیم لذت ها
فردریکسن از روش درمانی مهربانی با عشق بعنوان اقدامی برای افزایش تجربه تشدید نظرات مثبت استفاده کرد و روابط آن را با فعالیت های حیاتی عنوان نمود. این روابط بسیار پیچیده هستند. ابتدا فعالیت های حیاتی بیشتر، بنظر میرسید مردم را از تمرین روزانه روش “مهربانی با عشق” دور میکرد. اما تمرین مهربانی با عشق، میتواند منجر به ارتباطات اجتماعی بیشتر، و احساسات مشترک مثبت بیشتر شود، که باعث بیشتر شدن فعالیت های حیاتی می شوند.

بنابراین مدل مفهومی دایره ای است. احساسات مثبت به ارتباطات اجتماعی ادراکی ،و پس از آن به فعالیت های حیاتی منجر می شوند.
فعالیت های حیاتی بیشتر به این معنیست که شما از اقدامات “مهربانی با عشق” نتیجه بیشتری دریافت میکنید. فعالیت های حیاتی بیشتر همچنین پیش بینی میکند تا احساسات مثبتی که از روش مهربانی با عشق بدست آمده داشته باشید. افرادی که روش مهربانی باعشق را تمرین کرده بودند، ارتباطات اجتماعی بیشتریداشتند که افزایش فعالیت های حیاتی را در پی داشت.
مطالعات بعدی سطح و جهت این علیت را شرح میدهند.

پس بنظر میرسد عشق میتواند سلامتی خلق کند، و سلامتی عشق بوجود بیاورد.

اگر حق با وودی آلن باشد و ما تنها ٩٨٪‏از زندگی را ببینیم، احتمالا درصد بزرگی از عشق را هم خواهیم دید.

ارسال دیدگاه